Het woord “duurzaamheid” is door het veelvuldig en vaak ontoepasselijk gebruik tot een soort containerbegrip verworden. De vervuilde definitie wordt door organisaties, onder het mom van maatschappelijk verantwoord ondernemen, dikwijls toegepast om vooral de consument te overtuigen van soms vermeende milieubewuste intenties. Een rechtmatige belichaming van het begrip duurzaam is: “een proces van totstandkoming tot en met toepassing van een product of dienst, mogelijk gemaakt door permanent voorhanden zijnde (basis)elementen, zonder daarbij de omgeving uit te putten of enigerlei wijze onwenselijk te belasten.” Wanneer we deze werkelijke definitie hanteren zullen tal van producten, diensten en processen waarmee deze tot stand komen, ineens niet of minder duurzaam blijken dan vooraf beweerd werd.

"Verduurzaming is geen doel op zich, maar een hulpmiddel! Verduurzaming is, onder de onvervalste definitie, een onmisbaar proces om tot een algehele zelfvoorzieningsgraad te komen. Ofwel, bij de realisatie van totale autonomie is het verduurzamingsproces voltooid."